İkrime, Ebu Cehil’in oğlu olması; dine, peygambere düşman olması için yeterli bir sebepti!
Babasından hiç de geri kalmamış, her türlü düşmanlık örneği sergilemişti!
Ne var ki, hidayet O’nun kalbine girince; “Allah dinine düşmanlıkta ne yapmışsam iki katını Allah dini için yapacağım” diye ahdetti.
Sonrasında “Bu benim Rabb’imin kelamıdır” diye gözyaşları içinde Kur’an-ı Kerim’i okudu.
Okuduklarını bütün ruhuyla yaşadı. Varını yoğunu Allah yolunda seferber etti. Verdiği söze harfiyen riayet etti…
Bununla da yetinmeyip, Yermük’te hem kendi canını, hem de oğlunu Allah için feda etti.
Ölümüne dakikalar kala ayağa kalktı; zira kendisinden yıllar önce vefat eden Allah Resulü’nün ruhaniyeti bulunduğu yere teşrif etti.
Ve O’na, “Verdiğim sözümü tuttum mu ey Allah’ın Resulü?” diyerek, şahadet şerbetini içti!..
Selam, sevgi ve gönül dolusu muhabbetlerimle…
Bilal KARADAĞ
