Kendimi zaman zaman
Sorguluyorum.
Ben kimim?
Ben de bilmiyorum.
Bildiğim tek şey,
Kendimi
Güneşe benzetiyorum.
Güneşle beraber
Her sabah yeniden doğuyorum.
Dink beygiri gibi
Dönüp dolanıyorum,
Akşam olunca ölüyorum.
Aynı şeyi,
62 yıldır tekrarlıyorum.
Yatağıma yatarken
Düşünüyorum.
“Her şeyin bir gün bitmesi”
Ölümün soğuk yüzü,
Ayrılık korkusu.
Yaşamak çok önemli
Ölüler daha iyi bilir kıymetini!
Acaba yarın
Uyanacak mıyım?
Diye,
Merak ediyorum.
Yapılacak bir şey yok
Çadırımı sırtıma aldım,
Yaradana sığınıyorum.
“Kar Sessizliğinde”isimli
2.Kitabımdan
