Bir şehrin geleceği; nasıl yönetildiği, sorunlarına ne ölçüde çözüm ürettiği, insanına ne kadar değer verdiği ve geleceğe yönelik nasıl bir vizyon ortaya koyduğu ile ölçülür.
Bugün Adıyaman'a baktığımızda insanın aklına ister istemez şu soru geliyor: Adıyaman nereye gidiyor?
Bu soruyu yalnızca bir merakın, karamsarlığın ya da sıradan bir eleştirinin sonucu olarak sormuyoruz. Bu soru, yaşadığı şehri seven, geleceğinden kaygı duyan ve Adıyaman'ın hak ettiği yere gelmesini isteyen herkesin ortak sorusu hâline gelmiş durumda.
Peki, Adıyaman'ın yeniden inşasıyla birlikte geleceği de planlanıyor mu?
Şehir merkezinin nasıl şekilleneceği, ticaret hayatının nasıl canlandırılacağı, ulaşımın nasıl düzenleneceği, yeşil alanların nerelerde ve ne ölçüde oluşturulacağı, sosyal ve kültürel yaşamın nasıl geliştirileceği konusunda bütüncül bir şehir vizyonumuz, bir gelecek tasavvurumuz var mı?
Yoksa günü kurtaran çalışmalarla geleceği de kurtardığımızı mı düşünüyoruz?
Bugün Adıyaman'da vatandaşın günlük yaşamını zorlaştıran, hatta yaşanmaz hâle getiren pek çok sorun var. Bozuk yollar, bitmek bilmeyen altyapı çalışmaları, plansızlık, güvenlik sorunları, pahalılık, su sıkıntısı, trafik, yetersiz toplu taşıma, toz ve çamur, çevre kirliliği…
Bunların her biri tek başına önemli bir sorun. Ancak asıl düşündürücü olan, bu sorunların birbiriyle bağlantılı biçimde ele alınamaması ve kalıcı çözümlerin vatandaş tarafından yeterince hissedilememesidir.
Adıyaman'da yönetim anlayışını yeniden düşünmenin zamanı gelmedi mi?
Bir şehirde önemli olan, kurumların aynı hedef doğrultusunda hareket etmesi, birbirleriyle koordinasyon sağlaması ve şehrin ortak sorunlarına birlikte çözüm aramasıdır.
Herkesin kendi görev alanında kendince çalışmalar yürüttüğü, ancak şehrin tamamını ilgilendiren meselelerde ortak bir iradenin yeterince ortaya konulamadığı bir tablo, halkta sahipsizlik duygusu oluşturuyor. Bu durum, kulağa hiç de hoş gelmeyen "Sahipsiz Adıyaman" algısını daha da güçlendiriyor.
Şehrin önde gelen aktörlerinin ve bileşenlerinin bir araya gelerek öncelikleri belirlemesi, ortak bir paydada buluşması ve buna göre somut bir eylem planı oluşturması gerekiyor.
Peki, böyle bir ortak akıl gerçekten oluşturulabiliyor mu?
Bir başka önemli mesele de şehrin ekonomik geleceğidir.
Bugün insanları Adıyaman'da tutacak, gençlere gelecek sunacak, esnafa nefes aldıracak, üretimi artıracak ve yeni istihdam alanları oluşturacak ne gibi ekonomik projeler üzerinde çalışılıyor?
Adıyaman'ın tarım, hayvancılık, sanayi, turizm ve kültür alanlarında önemli potansiyelleri bulunuyor. Nemrut Dağı'ndan Perre Antik Kenti'ne, Cendere Köprüsü'nden zengin mutfak kültürümüze kadar pek çok değerimiz var.
Peki, bu ve benzeri değerleri ekonomik güce dönüştürebiliyor muyuz?
Adıyaman'ın sahip olduğu potansiyeli harekete geçirmek için yeterince proje üretebiliyor, yatırımcı çekebiliyor ve şehrin ekonomik geleceğini planlayabiliyor muyuz?
Fahiş fiyat uygulamalarının esnaf ile vatandaş arasındaki güven ilişkisini zedelediğinin, vatandaşların alışveriş ihtiyaçlarını giderek daha fazla komşu illerden karşılamaya yöneldiğinin ve bunun da şehir ekonomisini olumsuz etkilediğinin farkında mıyız?
Bir şehrin geleceği, gençlerini kaybederek kurulabilir mi?
Adıyaman'ın üzerinde durması gereken en önemli konulardan biri de gençlerdir. Gençlerin hayallerini başka şehirlerde aradığı, nitelikli insanların Adıyaman'dan uzaklaştığı bir ortamda şehrin geleceğinden söz etmek ne kadar gerçekçi olabilir?
Gençlerimize yalnızca burada yaşamalarını söylemek yetmez. Onlara burada kalmaları için nedenler sunmak, hayallerini kendi şehirlerinde gerçekleştirebilecekleri imkânlar oluşturmak gerekir.
Peki, Adıyaman'ın kültürel kimliğini ve şehir hafızasını korumak için ne yapıyoruz? Şehrimizin en fazla ihmal edilen alanlarından biri olan bu konuda mantıklı, inandırıcı ve gerçekçi cevaplar verebiliyor muyuz?
Oysa Adıyaman değişirken geçmişinden gelen değerlerini de korumalı ve gelecek kuşaklara aktarmalıdır. Çünkü bir şehir yeni binalar kazanırken geçmişini, kimliğini ve aidiyet duygusunu kaybetmemelidir.
Bugün Adıyaman'ın yalnızca fiziki olarak değil, sosyal ve kültürel açıdan da yeniden inşa edilmeye ihtiyacı var. Bir başka ifadeyle, binalarımızı yeniden yaparken insan ilişkilerimizi, komşuluğumuzu, dayanışmamızı ve şehir kültürümüzü de yeniden güçlendirmeliyiz.
Depremin ardından yaşanan sosyal ve psikolojik sorunların çözümünde en fazla ihtiyaç duyulan alanlardan biri de bu değil mi? Peki, bu alanda toplumun yaralarına merhem olacak, insanların hayatına dokunacak ciddi bir girişim, kapsamlı bir proje ya da yol gösterici bir açıklama duyan var mı?
Adıyaman için günü kurtaran değil, geleceği planlayan bir anlayışa ihtiyaç var.
Şehir yönetmek yalnızca makam sahibi olmak değil; sorumluluk üstlenmek, sorunları görmek, irade ortaya koymak, çözüm üretmek ve geleceğe yön verebilmektir.
"Adıyaman'ın daha fazla kaybedecek zamanı yok" şeklindeki klasik cümlenin bile artık anlamını yitirmeye başladığını görmek gerekiyor. Çünkü mesele yalnızca zaman kaybetmek değil, kaybedilen zamanın şehrin geleceğinden neler götürdüğüdür.
Bu şehir, yaşadığı büyük acıların ardından yalnızca ayağa kalkmakla yetinmemeli, daha güçlü bir geleceğe yürümelidir. Bunun yolu da her şeyden önce güçlü bir toplum ve sağlam bir sosyal yapı oluşturmaktan geçiyor.
Bunun için artık kişisel hesapları, kurumsal çekişmeleri ve birbirini suçlama alışkanlığını bir kenara bırakıp Adıyaman'ın ortak geleceğine odaklanmalıyız.
Ve artık şu soruya samimiyetle cevap vermeliyiz:
Adıyaman'ı nasıl bir şehir olarak görmek istiyoruz?
Şehirler kendi kendine değişmez. Onları değiştiren; yönetenlerin vizyonu, kurumların iş birliği ve o şehirde yaşayan insanların ortak iradesidir.
Ve aynı soruyu sormaya devam ediyoruz:
Adıyaman nereye gidiyor?
