Bazı insanlara bakıyorum da…
Yaşayamadıkları ne varsa, sosyal medyada paylaşarak tamamlamaya çalışıyorlar sanki. Mutluluk sözleri paylaşıyorlar ama yüzlerinde huzur yok. Hayata dair büyük büyük cümleler kuruyorlar ama kendi hayatlarında o cümlelerin izi bile görünmüyor.
Kimi zaman birilerine gönderme yapmak için yazıyorlar, kimi zaman da içlerindeki eksikliği gizlemek için…
Oysa gerçekten mutlu olan insanın sürekli bunu göstermeye ihtiyacı olmaz diye düşünüyorum.
Kaliteli bir mağaza düşünün mesela…
Vitrininde göz yoran renkler olmaz. Kapısında bağırarak müşteri çağıran insanlar durmaz. Çünkü kalitesi zaten belli olur. İnsan içine girince hisseder onu.
İnsan hayatı da biraz böyle aslında.
Gerçek huzur sürekli paylaşılmaz.
Gerçek mutluluk ispat edilmeye çalışılmaz.
Bazı şeyler sessiz yaşanır ama derinden hissedilir.
Şimdi bakıyorum da, insanlar yaşamadıkları hayatların sözlerini paylaşıyor. Başkasına güçlü görünmeye çalışırken kendi içlerinde yoruluyorlar belki de.
Ama bana göre en değerli hayat;
gösterilmeye çalışılmayan hayattır.
Sessizce güzel yaşayan insanlar vardır. Çok konuşmazlar, sürekli bir şey kanıtlama derdine girmezler. Ama yanlarında durunca huzur hissedersiniz.
Herkese;
başkalarının fark etmesine ihtiyaç duymadan yaşayabildiği,
gösterişten uzak ama içi dolu bir hayat diliyorum.
