Son günlerde Adıyaman Milletvekillerinin Adıyaman’da olduklarını bilmemek sosyal yaşamdan uzak kalmak anlamına gelir.
Bu günlerde sosyal medyaya göz attığınızda Sayın Resul Kurt hariç diğer üç vekilin açılış, ziyaret, toplantı paylaşımları ile çokça karşılaşırsınız. Belediyenin paylaşımlarına ilave olarak vekillerin paylaşımları da eklenince keyfimizce birer "kar" fotoğrafı bile paylaşamadık.
Burada verilmek istenen mesaj, "Adıyaman’dayım. Halkın içindeyiz. Boş durmuyoruz. Hemşerilerimiz bize kucak açıyor. Daha çok seviliyoruz " gibi düşüncelerdir. Bunun yanında bir de içten içe partideki "abilik" mücadelesi de devam ediyor ama bu konu belki başka bir yazıda detaylandırılabilir.
Siyasetin ya da toplumsal hayatın en güçlü bağlarından biri hiç şüphesiz hemşerilik, dostluk, birlikte var olabilme duygusudur. Bunun için bir araya gelmek, görüşmek, dert dinleyip çözüm üretmek siyasetin tabiatında vardır. Tabi bunu yaparken de samimi olmak, fotoğraf çektirmenin ötesinde bir düşünde olmalıdır. Yoksa çok sırıtır ve halkta takdir edilmek yerine gülünç duruma düşülür.
Aynı toprağın havasını solumak, aynı sokaklarda yürümek, aynı acılara ve sevinçlere tanıklık etmek kadar güzel bir şey olamaz. Taziyede düğünde bir arada olmak, beraber ağlayıp beraber gülmek insani duygulardır.
Adıyaman, yakın geçmişte yaşadığı büyük deprem felaketiyle sadece binalarını değil, hatıralarını da enkaz altında bıraktı. Samimi duygularla bir araya gelmek, bu süreçte sadece bir “ziyaret” olarak değil, bir vefa ve gönül buluşması olarak okunabilir.
Lütfen kurulan bu diyalog, yukarıdan bakan bir yaklaşım yerine, aynı sofraya oturan, aynı dilden konuşan, aynı sıkıntıları dert edinen bir anlayışı yansıtsın ve Adıyaman temasları bittikten sonra Ankara’ya döndüğünüzde de -iletişim araçları vasıtasıyla- bu diyalog sürsün ki anlamı olsun.
Yoksa paylaşımlarınızla verdiğiniz mesaj, halk nezdinde Belediye Başkanının çıkıp "memlekette su yok, yetkilileri göreve çağırıyorum" demek kadar gülünç olur.
Gerçekten tozu, toprağı, çamuru, susuzluğu, trafik keşmekeşliği, konteynır yaşamı, işsizliği, ekonomik sıkıntılarını göze alarak yıkılmış olan memleketinde yaşamayı tercih eden Adıyamanlılar için “unutulmadık” duygusu, her şeyden çok değerlidir.
Belediye Başkanımız ile milletvekillerimizin fotoğraf çektirme yarışı yerini şehrin yeniden fiziki, sosyal, kültürel, ekonomik ve toplumsal değerleri ile ayağa kalkma mücadelesi yarışına dönmesini arzuluyoruz.
Şu an suspus olan, sesini çıkarmayan Adıyamanlıların tokadı sert olur ve nereden geldiği bile bilinmez. Artık bahanelerin ardına sığınmayı Adıyamanlı kabul etmiyor. İnancınız olsun oluşturduğunuzu sandığınız algıyı da kimse yutmuyor. Cevap için sandığı bekliyor, benden söylemesi…
Fahrettin Çelik – 01.01.2026