Züleyha, Yusuf’u zindana attırdıktan sonra çok özler ve gidip zindan gardiyanına “Bizim suçlu yerinde mi?” diyerekten uzaktan bakar.
Bir zaman sonra onun sesini duymak ister ve gardiyan şüphelenmesin diye: “Bu suçlu burada çok rahat, onu biraz kırbaçla” der.
Tabi gardiyan da Yusuf’a acıdığı için onun yerine bir pöstekiye vurur ve o her vurdukça “Ahhh” der...
Böylece Züleyha her gün onun sesini duyar.
Bir gün gardiyan: “Ey Yusuf, durumdan şüphelenmesinler bir defa olsun sırtına vurayım” der ve o vurur vurmaz Yusuf “Ahhh!!!” deyince, Züleyha, “Yeteeerr!!!” diye bağırır.
Sevgi ruhların imtizacından ibarettir. Nasıl ki birbirine karışan iki farklı suyu ayırmak imkânsızsa, bazen sevgi de öyle bir noktaya varır ki, biri diğerinin acısını hisseder. Eğer birinin başına gelen dert diğerinin başına gelmiyorsa sevgiden bahsedemez.
Selam, sevgi ve gönül dolusu muhabbetlerimle…
Bilal KARADAĞ