Dün gece geç saatlerde bir kez daha depremle sarsıldık. İçimizdeki sarsıntıları demiyorum; onları anlatmaktan yorulduk. Birbirimize tahammülsüzlüğümüzü anlatma gereği bile duymuyorum. Çünkü birbirimize düşman kesilmişiz.
Birbirimizi ötekileştiren, kin ve nefret söylemlerinin nedenlerini de anlatmıyorum elbette.
Kendimizi doğal afetlerden nasıl koruruz, neden hâlâ yetersiz önlemler alıyoruz?
Çünkü halkın yararına olan konularla yeterince ilgilenmiyoruz. Bizim derdimiz yine kendimizle...
Evet, yine gündemime depremi aldım.
Deprem, bu ülkenin kaçamayacağı bir gerçeği. Yıllardır bu konuda yazıyor, konuşuyor, yapılması gerekenleri anlatıyoruz. Bilim insanları defalarca uyarıyor; riskleri ve alınması gereken önlemleri açıkça ortaya koyuyor.
Dileğim, bu uyarıların sadece gündem olduğunda hatırlanması değil, kalıcı ve ciddi adımlara dönüşmesidir.
Görünen o ki ülkenin ortak sorunlarına odaklanmak yerine, çoğu zaman kendi iç çekişmelerimize ve gündelik tartışmalarımıza kilitleniyoruz. Bu ülkenin işsizlik sorunu var. Bu ülkenin gençleri umutsuz. Bu ülkenin kadınları cinayetlere kurban gidiyor. Tarım bitmiş, hayvancılık bitmiş, üretmeyen bir ülke hâline gelmişiz. Yerel esnaf kepenk kapatıyor. Doğal gaza ve akaryakıta peş peşe zam geliyor. Varın gerisini siz düşünün...
Belki de deprem bizi silkeler ve kendimize getirir.
Evet, deprem ne siyasi görüş sorar ne de taraf seçer. Hazırlıklı olmak, denetlemek, önlem almak ve insan hayatını öncelemek hepimizin ortak sorumluluğudur.
Umarım bir sonraki depremden sonra yine aynı cümleleri kurmak zorunda kalmayız.
#DepremGerçeğiniUnutma
#ÖnlemAl