Bugün ülke genelinde ve ilim Adıyaman’da gençlerin en büyük sorunu işsizlik ve geleceğe dair umutlarını kaybetmeleridir. Özellikle Üniversite mezunu olup iş bulamayan gençler, emeğinin karşılığını alamazken; daha 12–14 yaşındaki çocuklar bile “okusak ne olacak?” diyerek eğitimden kopmaktadır.
Bu sözler basit bir serzeniş değil, bir neslin içten içe tükenen umududur.
Çoğu genç umudunu başka bir ülkeye gitmekte buluyor.
Bir genç neden ailesini, doğup büyüdüğü toprakları terk etmeyi göze alır?
Çünkü insan, umudunun bittiği yerde duramaz. Kendi memleketinde bir gelecek göremeyen genç, çareyi başka ülkelerde arar. Bu bir tercih değil, çoğu zaman bir mecburiyettir.
Umut yoksa, aidiyet de zayıflar.
Yani her alanda sorunlar derinleşiyor, daralan iş imkânları ve artan geçim sıkıntısı bu tabloyu daha da ağırlaştırmaktadır. Gençler iş bulamıyor, bulanlar geçinemiyor. Böyle bir ortamda gençlerden sabretmesini beklemek yeterli değildir; onlara yeni bir yol göstermek gerekir.
“Hangi gençlik?” diye sorduğumuzda aslında kendi geleceğimizi sorguluyoruz.
Umudunu kaybeden bir gençlik, sessizce uzaklaşır… Önce hayallerinden, sonra yaşadığı şehirden, en sonunda da ülkesinden.
Gençler görülmek, değer verilmek ve inanacak bir yarın istiyor.
Eğer biz onlara burada bir gelecek kuramazsak,
onlar o geleceği başka yerlerde kurmaya devam edecek.
Ama eğer bugün doğru adımları atarsak,
bu topraklardan umudunu kaybeden değil,
umudunu büyüten bir gençlik yeniden doğabilir.
Ne Yapılabilir?
-Yerelde istihdam alanları oluşturulmalı. Gençlere kendi şehirlerinde çalışma ve üretme imkânı sunulmalı.
-Eğitim yeniden anlam kazanmalı. Okulu bırakan gençler kazanılmalı, eğitimin bir karşılığı olduğu hissettirilmelidir.
-Genç girişimcilik desteklenmeli. Küçük sermaye ve rehberlik ile gençler üretime teşvik edilmelidir.
-Sosyal destek artırılmalı. Gençler yalnız bırakılmamalı çünkü, Gençler bu ülkenin sadece geleceği değil, bugünün en önemli gerçeğidir.
Onları kaybetmek, yarını kaybetmektir.
Gençler aynı zamanda bizden sadece iş değil, umut istiyor.
Eğer biz o umudu burada veremezsek, onlar başka yerlerde aramaya devam edecek.
Şayet bugün sahip çıkarsak,
dinlersek, destek olursak…
Umudunu kaybeden değil, umudu büyüten bir gençlik yeniden mümkün olacaktır.