24 Ağustos 2014 Pazar 08:59
39 Okunma
Zulmün türküsü


Boynumuzda sübyan kavgaların vebali

Koynumuzda üryan sevdaların cemali

Baba yadigarı çalar saat misali

Gün ışımaz yarınlara kurdular bizi

Gün ortasında alenen vurdular bizi...

 

Köreldi sevgiler öfkeyi bilediler

Ak alnımızı al kanlara belediler

İnce ince dokudular sık elediler

Tel örgü kasnaklarda savurdular bizi

Gün ortasında alenen vurdular bizi...

 

Telef oldu mamur gözlerimizin rengi

Örselendi türkülerimizin ahengi

Derimize yapışan aç sülükler gibi

Kanlarımızı emdiler sordular bizi

Gün ortasında alenen vurdular bizi...

 

Yaktılar yüreğimizi kor eylediler

Yıktılar bileğimizi hor eylediler

İnsan gibi yaşamayı zor eylediler

Acıyla, gözyaşıyla yoğurdular bizi

Gün ortasında alenen vurdular bizi...

 

Dost kervanımızı bastılar yaka paça

Zulmü yaşattılar ağzımızı açtıkça

Ansızın, top yekun saldırdılar alçakça

Deh ettiler süngü dipçik yordular bizi

Gün ortasında alenen vurdular bizi...

 

Ak güvercinler salsak sehpalardan hergün

Mahrum kalsak sevdalardan dağılsak sürgün

Bilmezler mi ki sel olur çağlarız birgün

Garip akıllarınca susturdular bizi

Gün ortasında alenen vurdular bizi...

 

Yorumlar
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
<strong>Dikkat!</strong> Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.